The
Ghana Thing: Abodie Sunsum Bia: het project
Gelieve deze rubrieken te lezen om het project en de doelstelling te kunnen situeren:
achtergrond,
verwezenlijkingen,
verslag onderzoek.
Hierdoor begrijpt u dat we omwille van het (initiële) ecologische project genaamd “Abodie Sunsum Bia” (The
soul of nature) de mensen en hun individuele projecten en problemen niet achter ons laten, maar voortdurend
trachten te ondersteunen hoe en waar nodig.
Abodie Sunsum Bia:
een goede leefplaats
We willen in Kwakukrom starten met de bouw van authentieke leemhutten op het stuk grond dat grenst aan het
dorp en in verwezenlijkingen
besproken wordt.
Alles is aanwezig: aarde, water, natuurlijke dakbedekking en mensen.
Al doende zullen we zien hoeveel hutten we aankunnen en nodig hebben.
We gaan zo min mogelijk aan de omgeving veranderen, de
natuur sparen, en voor alle voorzieningen die we nodig hebben, ecologische toepassingen zoeken. Ecologische
toepassingen, meestal gebaseerd op de stijl en de manier waarop men daar al eeuwenlang leeft, waar nodig
aangevuld met westerse kennis en materiaal.
Deze plaats uitbouwen dient in de eerste plaats om tov de
locale bevolking hun eigen cultuur in een uiterst waardevol daglicht te plaatsen.
Het is aan hen om te zeggen hoe het allemaal moet en kan en om het vervolgens
uit te voeren.
Belangrijk is dat op termijn het herstel van de traditionele manier
van leven en zijn, als helend en gezond kan worden ervaren. Een herstel
dat een geluks- en veiligheidsgevoel met zich meebrengt, in tegenstelling tot
het door-god-en-de-hele-wereld-verlaten-gevoel dat nu sterk aanwezig is.
Ook
de traditionele geneeskunst wordt er als volwaardig beschouwd en de talrijke
geneeskruiden, die rijkelijk in hun wouden aanwezig zijn en waarvan
vooral de herbal healers zo goed de werking kennen, worden opnieuw gewaardeerd, evenals
het beroep van herbal healer en fetisj priest.
De manier van overleggen,
hun rechtspraak, het volledige bestuur van het dorp gebeurt sinds altijd in
samenspraak met de voorouders.
Hun oorspronkelijke maatschappijvorm,
die - op de taboes na- getuigt van veel tolerantie en directe inspraak met de
inwoners en die ondertussen nogal overwoekerd is door ingewikkelde regeringsregels,
mag weer duidelijk zichtbaar worden en op een open en eerlijke manier aan
de werkelijkheid worden getoetst.
Stof
en Aarde tracht te financieren en te stimuleren.
We zoeken weliswaar alternatieven, daar waar de oorspronkelijke levenstijl achterhaald lijkt te zijn of waar er
noden optreden waar er vroeger geen behoefte aan was, of waar er geen bestaansreden voor was.
Het is de bedoeling dat deze plaats mooi is, uitstraling en een ziel heeft en dat ze zich ontwikkelt tot
een ontmoetings- en uitwisselingscentrum.
Stof en Aarde zal er de gelijkaardige taken uitvoeren die ze bij
ons uitvoert en die ze ook al jarenlang in Ghana uitvoert, in afwachting
van deze oorspronkelijke en sterk ondersteunende praktische en voor zichzelf
sprekende accomodatie.
Zie
Huidige
taak
Zowel de inhoud als de manier van werken in Ghana zijn uiteraard aangepast.
Het is bij de plaatselijke bevolking absoluut de trend dat wie eenmaal aan het dorp is kunnen ontsnappen
er niet meer terug gaat! Tenzij er een begrafenis is en dat men niet anders kan.
Het niet onaanzienlijke aantal Ashanties dat ooit tot in
Europa of Amerika geraakt is en daar een leven en geluk opgebouwd heeft, kijkt neer op wie ze achterliet in
de dorpen.
Niet omwille van het neerkijken op zich, maar de achtergebleven dorpelingen eisen geld en middelen van de
`burga's' (afkomstig van `Hamburger', zo worden de Ghanezen genoemd die het in het westen gemaakt
hebben of er ooit een tijd leefden). Geld dat ze heel vaak niet (meer) krijgen, want iedere zichzelf
respecterende `burga' bouwt een groot huis, zet een bussiness op poten etc., en vindt dat hij zijn middelen
voor zichzelf nodig heeft. Door in het westen te leven en te werken hebben de Ghanezen voor een deel ook
ons westers individualisme overgenomen. Het oorspronkelijke ongelooflijk sterk ondersteunende
familienetwerk brokkelt zienderogen af, waardoor de dorpsbewoners behoeftiger zijn dan ooit.
Ook de kinderen die in de grote steden zijn opgegroeid,
hebben geen contact meer met de dorpen: de dorpen zijn voor hen een andere wereld.
Door niet meer naar de dorpen te gaan, hebben ze ook geen contact meer met de natuur.
Hoe kunnen ze zich bewust worden van de noodzaak aan een meer ecologische levensstijl als ze zelfs de
natuur niet meer kennen? Onbekend is immers ook daar onbemind!
'Abodie sunsum bia' is een sociaal-cultureel project: een authentieke ontmoetingsplaats waar zowel
volwassenen als kinderen uit de steden contact kunnen maken met hun eigen oorspronkelijke cultuur en met de
natuur.